Fotografia mody

Fotografia mody

W 1856 r. Adolphe Braun wydał album z 288 fotografiami Virginii Oldoini (1837-1899). Toskańska szlachcianka, księżna Castiglione została sfotografowana w oficjalnym stroju z dworu Napoleona III Bonaparte. Uznaje się ją za pierwszą modelkę.

Jednak dopiero w pierwszym dziesięcioleciu XX wieku technika rozwinęła się na tyle, aby druk rastrowy pozwolił na umieszczanie fotografii w popularnych magazynach. Po raz pierwszy zdjęcia z tematyki mody pojawiły się w La mode practique i Les mode.

W 1911 r. młody fotograf Edward Steichen otrzymał od swojego szefa zadanie wypromowania mody za pomocą tej techniki. Używając projektów Paula Poireta wykonał wspaniałe zdjęcia, które ukazały się w kwietniu 1911 r. w istniejącym do dzisiaj francuskim magazynie Art et Decoration. Fotografie te można nazwać pierwszymi współczesnymi zdjęciami mody.

Wielka osobowością świata mody był urodzony w Nowym Jorku w 1923 r. Richard Avedon, amerykański fotograf. Pozowali mu między innymi Marilyn Monroe, Charlie Chaplin i Dwight Eisenhower. Na co dzień pracował jako fotograf mody, w 1946 r. założył własne studio i rozpoczął współpracę z największymi magazynami jak Vouge, Life, Harper’s Bazar.

Kolejne wielkie nazwisko związane ze środowiskiem mody to urodzony w Berlinie w 1920 r. Helmut Newton (Neustädter). Fotografią interesował się od wczesnej młodości, pierwsze doświadczenie zdobył pracując w atelier niemieckiej fotograf żydowskiego pochodzenia Else Simon, która zginęła na Majdanku w 1942 r.

Newton, którego matka była Amerykanką a ojciec Żydem, opuścił Niemcy w 1938 r. i pracował przez jakiś czas jako fotograf w singapurskim Straits Times, w latach 1940-1945 służył w australijskiej armii. Po wojnie pracował jako niezależny fotograf mody, m.in. dla Vogue. W 1961 r. osiedlił się w stolicy mody, Paryżu.

Wypracował własny, niepowtarzalny styl charakteryzujący się sadomasochistycznymi i fetyszystycznymi podtekstami. W 1980 r. wydał serię Big Nudes.

Jednym z największych mistrzów fotografii czarno-białej, opisywany jako „poeta światła” jest urodzony w 1944 r. w Lesznie, niedaleko Poznania, niemiecki fotograf Peter Lindbergh.

W Polsce do największych fotografów mody należy Marcin Tyszka, realizujący sesje dla Elle, Marie Claire i Vouge oraz Robert Wolański.

Fotografia teraz – technologia

We współczesnych czasach mamy pełen dostęp do aparatów. Zaszły duże czasy od chwili kiedy wykonano pierwsze zdjęcie. Wówczas można było wykonać pojedyncze zdjęcia, trudnymi technikami. Dziś wykonujemy ich setki, tysiące. Od kiedy wprowadzono na rynek aparaty cyfrowe już nic nas nie ogranicza. Przy aparatach analogowych w pewien sposób ograniczała nas klisza. Teraz kiedy każdy z nas w zasadzie ma dostęp do komputera możemy kopiować zdjęcia, przesyłać je znajomym, dodawać do nich specjalne efekty, dodatkowe elementy typu napisy, wzorki, zdobniki, ramki. Również wywołanie zdjęć nie kosztuje fortunę i każdy może sobie na to pozwolić, a nawet na więcej – już teraz można mieć swoje ulubione zdjęcia nie tylko na papierze, ale również na koszulce, poduszce, na kubku, w formie puzzli. Zaprezentowane w ten sposób zdjęcia stanowią świetny pomysł na prezent i wielokrotnie stają się podarkiem walentynkowym czy urodzinowym. Pojawiły się również specjalne fotoksiążki, w których możemy zaprezentować kilka czy kilkanaście zdjęć w formie wydrukowanej książki.

Technika w fotografii znacząco uległa zmianom. Dzięki komputerom możemy korygować pewne niedoskonałości na zdjęciach, kształtować ich barwę, zmieniać efekty. Niewątpliwie zapis cyfrowy wyznaczył nowy kierunek w rozwoju fotografii, zaznaczyć jednak należy, że fotografia analogowa na pewno nie zniknie, ale obie będą żyły równolegle. Oczywiście dostrzegalny jest znaczący spadek zainteresowaniem „starym” sposobem fotografowania. Czym jednakże różnią się owe sposoby?  Czy rewolucja w fotografii jest tak wielka? Jeśli chodzi o zestawienie fotografii cyfrowej i analogowej to ich idea jest taka sama – chodzi o utrwalenie pewnego obrazu. Główną różnicą jest fakt, że „budulec” zdjęcia jest zupełnie inny. W fotografii cyfrowej obraz zachowywany jest dzięki matrycy światłoczułej, natomiast jeśli chodzi o fotografię analogową mamy tu błonę uczuloną na światło. Różnica jest zatem dość znacząca. W fotografii cyfrowej zdjęcie zbudowane jest bowiem z pikseli, natomiast w analogowej z ziarna, czyli halogenków srebra.

Fotografowanie – wymagania

Niektórzy zadają sobie pytanie, czy fotografowanie jest trudne. Doświadczeni fotograficy zapewne odpowiedzieliby na to pytanie przecząco. Jednakże ci, którzy nie zajmowali się do tej pory fotografowaniem lub zajmują się tym dopiero od niedawna będą twierdzić inaczej. Dla nich fotografia to ciężka praca, która wymaga jeszcze wielu ćwiczeń. Przeglądając piękne, kolorowe magazyny czy też albumy niejednokrotnie zastanawiają się, dlaczego te a nie inne zdjęcia zostały opublikowane. Czasem zapewne wydaje im się, że gdyby tylko chwycili aparat i znaleźliby się w tym miejscu zdołaliby zrobić lepsze. No tak wystarczyłoby zatem tylko chwycić za aparat fotograficzny i potwierdzić to. W tym miejscu można sobie uzmysłowić różnicę między profesjonalistą, zawodowym fotografem a amatorem fotografii. Pierwszy ma duże doświadczenie, a co za tym idzie wiele zdjęć na swoim koncie wykonanych w różnych sytuacjach. Drugiego cechuje świeżość spojrzenia, ciekawość, zapał, chęć nauki i poznania różnych tajników.

Wymagania

Fotograficznie

Fotografia artystyczna

Fotografia artystyczna, to coś więcej niż zwykłe opanowanie techniki, to prawdziwa sztuka. Taka, którą można podziwiać i którą z radością zobaczylibyśmy u siebie na ścianie. Oczywiście współcześnie tę fotografię artystyczną bardzo różnie można wykonywać. Czasami to, co możemy zobaczyć na ścianach galerii już właściwie w całości jest wytworem techniki komputerowej i jest bardzo dalekie od oryginalnego zdjęcia. To też jest jakiś sposób, być może nawet niektórzy będą go woleli od tradycyjnych fotografii bez retuszu. Jednak te wydają się dużo bardziej wartościowe, przy ich tworzeniu fotograf staje się artystą w momencie komponowania zdjęcia i przypieczętowuje swoje dzieło naciskając spust migawki. Wywołanie czy przejrzenie zdjęć na komputerze, to już właściwie tylko droga do ostatecznego efektu. Fotograf artysta nie potrzebuje programów do obróbki zdjęć, by jego fotografie były naprawdę dobre. W końcu największe nagrody dostają zawsze autorzy prawdziwych, pięknych i artystycznych zdjęć. Graficy komputerowi to zupełnie inna liga.

Czasopisma fotograficzne

Czasopisma fotograficzne, to znaczy te dla osób zajmujących się fotografią, a nie po prostu zawierające zdjęcia, zdecydowanie nie są dla początkujących. No chyba, że ktoś ma skłonności do aranżowania sytuacji typu: zacznę się uczyć chińskiego od dwunastej lekcji. Być może będzie to wyzwanie, może nawet zabawne, ale na dłuższą metę jednak bardzo frustrujące. Szkoda czasu. Lepiej zacząć od jakiegoś praktycznego poradnika, który będzie prosty i pomoże adeptowi fotografii zrozumieć najbardziej oczywiste i podstawowe kwestie. Dopiero, gdy mamy pewną podbudowę teoretyczną i co nieco już wiem o robieniu zdjęć, a nawet trochę, lepszych lub gorszych już zrobiliśmy, możemy się zabrać za prawdziwe czasopisma fotograficzne. Tylko wówczas mogą one być dla nas przydane i możemy się z nich czegoś nowego i wartościowego dla naszego warsztatu dowiedzieć. Jak bowiem powszechnie wiadomo nauka najlepiej wychodzi, gdy ma swój początek i jest systematyczna. Dlatego jak już mamy jakieś podstawy, może warto pomyśleć o prenumeracie.

Malowanie światłem – historia fotografii

Malowanie światłem

Każdy z nas kiedyś miał w swoim życiu chwilę, którą szczególnie bardzo chciał utrwalić tylko po to, by móc się nią cieszyć także później. Ludzie od zawsze do tego dążyli i szukali na to sposobu. Najpierw takim czymś było malarstwo, ale później, już około szesnastego wieku powoli zaczęto udoskonalać prace nad zachowaniem chlorków i innych soli srebra, które pod wpływem światła słonecznego zaczynały czernieć. Dzięki temu nauczono się stopniowo malować światłem i przetwarzać obrazy tak, aby odpowiednio skomponowane pozostawiły trwały ślad na karcie powleczonej tymi konkretnymi roztworami. Malowanie światłem prowadziło w prostej drodze do tego, że zaczęto udoskonalać aparaty służące do układania kompozycji do tego stopnia, że stanowiły one już całe pudełka. Wbudowano w nie soczewki, i tak właśnie powstały pierwsze aparaty fotograficzne. W dziewiętnastym wieku sztuka ta upowszechniła się na tyle, że zaczęto masowo produkować klisze fotograficzne i aparaty, dzięki czemu nastąpił dalszy rozwój i popularyzacja fotografii.

Historia fotografii

Historia fotografii zaczyna się w okolicy szesnastego wieku, gdy uczeni zaczęli zauważać, że pewne sole srebra zmieniają swój kolor pod wpływem światła słonecznego. Kolejne reakcje fotochemiczne zostały odkryte dopiero jednak w okolicach początku osiemnastego wieku, przez to przez prawie dwieście lat prace nad fotografią i związanymi z tym światłoczułymi odczynnikami, nie posunęły się ani na krok na przód. W tysiąc siedemset dwudziestym siódmym roku jakiś Niemiec o skomplikowanym nazwisku uzyskał pierwsze odwzorowanie obrazu na kartce pokrytej światłoczułymi substancjami chemicznymi ze związkami srebra. Jednak dopiero jakieś sto lat później wykonana została pierwsza prawdziwa fotografia. Jednak powstałe zdjęcie pozostawiało wiele do życzenia. Wciąż trwały prace nad udoskonaleniem sztuki fotograficznej. Doprowadziło to w roku tysiąc osiemset trzydziestym dziewiątym, w roku uznawanym za rzeczywisty początek fotografii, do powstania pierwszego dagerotypu. Dagerotypia została jednak szybko wyparta przez prężnie rozwijającą się fotografię.