Ewolucja fotografii

Ewolucja fotografii

Pod koniec XIX wieku, na kilka lat przed masowym upowszechnieniem się fotografii wielkie metropolie Europy posiadały od kilkunastu do kilkudziesięciu zakładów fotograficznych.

Dzięki Kodakowi dostępność do sprzętu fotograficznego niespodziewanie stała się ogromna, w Wielkiej Brytanii około 1900 r. „kamery” miało prawie 4% mieszkańców czyli 4 mln osób.

Robienie zdjęć stało się zajęciem bardzo modnym, zaraźliwym i wypełniającym wolne chwile. Ulubionym hobby osób majętnych, mających dużo wolnego czasu (równie popularne jak zbieranie pierwszych płyt gramofonowych). Powstawały setki tysięcy zdjęć, na których uwieczniono wszystko co się dało. Nie stanowiły wartości dokumentalnej czy komercyjnej, dzisiaj mogą być jednak wykorzystane do lepszego poznania ówczesnej obyczajowości i estetyki.

Obszarem zainteresowania fotografów-amatorów było dokumentowanie życia rodzinnego i towarzyskiego, czy prowadzenie swoistego dziennika z podróży po kraju rodzinnym i świecie. Mógł nim zostać każdy, kogo stać było na sprzęt do fotografowania i wywoływania zdjęć, najczęściej ze średniej i wyższej klasy.

Wielu sławnych ludzi zajmowało się fotografią amatorską, między innymi car Rosji Mikołaj II, autor „Alicji w Krainie Czarów” Lewis Caroll, Emil Zola, Pierre Bonnard, francuski impresjonista Henri de Toulouse-Lautrec, Alfons Mucha, Edward Munch, Rene Magritte, August Strindberg. Malarze i pisarze zajmowali się fotografią bardzo intensywnie, wykorzystując ją nie tylko do zapisu codziennego życia ale także do studiów nad tematami rozwijanymi następnie w obrazach lub literaturze.

Nowy wynalazek zaczęto także wykorzystywać w nauce, w badaniach mikroskopowych i astronomicznych, odegrała ogromną rolę w wynalazkach Rentgena.

Przełomowy w fotografii stał się wynalazek stosowania w druku mechanicznie uzyskanej kliszy siatkowej, będącej wierną odbitka zdjęcia, co pozwoliło umieszczać fotografie w gazetach i magazynach.

Kolejnym ważnym momentem były pierwsze dziesięciolecia XX wieku, kiedy coraz częściej zaczęto stosować fotografię w działalności artystycznej, to także okres ogólnych przemian w sztuce i eksperymentowania z nowymi technikami. Elitarna fotografia wystawiana stała się groźnym konkurentem dla zakładów fotograficznych.

Fotografowanie

Ćwiczenie fotografowania

Trzeba uznać, że fotografowanie nie jest trudnym zajęciem. Najważniejszym zadaniem jest połączenie własnej wrażliwości, spostrzegawczości, zainteresowania otoczenie z wiedzą na temat kilku technik wykonywania zdjęć. Jednakże, aby fotografie wykonywane były coraz lepiej należy wiele czasu poświęcić na ćwiczenia. Najważniejszą zasadą jest, aby nie zniechęcać się po nieudanych próbach, bo nie wolno ukrywać, takowe się pojawią. Nikt nie może od razu robić zdjęć zachwycających czy zapierających dech w piersiach, które zostaną opublikowane w Nationl Geografics. Ważne jest przy tym, aby fotografia był dla nas przyjemnością, sprawiała nam radość i przede wszystkim była świetną zabawą. Jeśli jest męczarnią, wyczerpującą i nużącą pracą to znak by zaprzestać pojmowania tajników fotografowania lub też w ogóle jej na dobre nie zaczynać. Warto ćwiczyć robienie zdjęć w różnych sytuacjach – na uroczystościach rodzinnych, podczas spaceru, zabawy, w specjalnie przygotowanych sytuacjach, na ulicy. Trening bowiem czyni mistrza.
fotografia

Fotografowanie

Niektórzy zadają sobie pytanie, czy fotografowanie jest trudne. Doświadczeni fotograficy zapewne odpowiedzieliby na to pytanie przecząco. Jednakże ci, którzy nie zajmowali się do tej pory fotografowaniem lub zajmują się tym dopiero od niedawna będą twierdzić inaczej. Dla nich fotografia to ciężka praca, która wymaga jeszcze wielu ćwiczeń. Przeglądając piękne, kolorowe magazyny czy też albumy niejednokrotnie zastanawiają się, dlaczego te a nie inne zdjęcia zostały opublikowane. Czasem zapewne wydaje im się, że gdyby tylko chwycili aparat i znaleźliby się w tym miejscu zdołaliby zrobić lepsze. No tak wystarczyłoby zatem tylko chwycić za aparat fotograficzny i potwierdzić to. W tym miejscu można sobie uzmysłowić różnicę między profesjonalistą, zawodowym fotografem a amatorem fotografii. Pierwszy ma duże doświadczenie, a co za tym idzie wiele zdjęć na swoim koncie wykonanych w różnych sytuacjach. Drugiego cechuje świeżość spojrzenia, ciekawość, zapał, chęć nauki i poznania różnych tajników.

Fotografia cyfrowa czy analogowa?

Fotografia cyfrowa

Cyfrowa czy analogowa?

Fotografia teraz – technologia

We współczesnych czasach mamy pełen dostęp do aparatów. Zaszły duże czasy od chwili kiedy wykonano pierwsze zdjęcie. Wówczas można było wykonać pojedyncze zdjęcia, trudnymi technikami. Dziś wykonujemy ich setki, tysiące. Od kiedy wprowadzono na rynek aparaty cyfrowe już nic nas nie ogranicza. Przy aparatach analogowych w pewien sposób ograniczała nas klisza. Teraz kiedy każdy z nas w zasadzie ma dostęp do komputera możemy kopiować zdjęcia, przesyłać je znajomym, dodawać do nich specjalne efekty, dodatkowe elementy typu napisy, wzorki, zdobniki, ramki. Również wywołanie zdjęć nie kosztuje fortunę i każdy może sobie na to pozwolić, a nawet na więcej – już teraz można mieć swoje ulubione zdjęcia nie tylko na papierze, ale również na koszulce, poduszce, na kubku, w formie puzzli. Zaprezentowane w ten sposób zdjęcia stanowią świetny pomysł na prezent i wielokrotnie stają się podarkiem walentynkowym czy urodzinowym. Pojawiły się również specjalne fotoksiążki, w których możemy zaprezentować kilka czy kilkanaście zdjęć w formie wydrukowanej książki.

Technika w fotografii znacząco uległa zmianom. Dzięki komputerom możemy korygować pewne niedoskonałości na zdjęciach, kształtować ich barwę, zmieniać efekty. Niewątpliwie zapis cyfrowy wyznaczył nowy kierunek w rozwoju fotografii, zaznaczyć jednak należy, że fotografia analogowa na pewno nie zniknie, ale obie będą żyły równolegle. Oczywiście dostrzegalny jest znaczący spadek zainteresowaniem „starym” sposobem fotografowania. Czym jednakże różnią się owe sposoby?  Czy rewolucja w fotografii jest tak wielka? Jeśli chodzi o zestawienie fotografii cyfrowej i analogowej to ich idea jest taka sama – chodzi o utrwalenie pewnego obrazu. Główną różnicą jest fakt, że „budulec” zdjęcia jest zupełnie inny. W fotografii cyfrowej obraz zachowywany jest dzięki matrycy światłoczułej, natomiast jeśli chodzi o fotografię analogową mamy tu błonę uczuloną na światło. Różnica jest zatem dość znacząca. W fotografii cyfrowej zdjęcie zbudowane jest bowiem z pikseli, natomiast w analogowej z ziarna, czyli halogenków srebra.

Fotografowanie – wymagania

Niektórzy zadają sobie pytanie, czy fotografowanie jest trudne. Doświadczeni fotograficy zapewne odpowiedzieliby na to pytanie przecząco. Jednakże ci, którzy nie zajmowali się do tej pory fotografowaniem lub zajmują się tym dopiero od niedawna będą twierdzić inaczej. Dla nich fotografia to ciężka praca, która wymaga jeszcze wielu ćwiczeń. Przeglądając piękne, kolorowe magazyny czy też albumy niejednokrotnie zastanawiają się, dlaczego te a nie inne zdjęcia zostały opublikowane. Czasem zapewne wydaje im się, że gdyby tylko chwycili aparat i znaleźliby się w tym miejscu zdołaliby zrobić lepsze. No tak wystarczyłoby zatem tylko chwycić za aparat fotograficzny i potwierdzić to. W tym miejscu można sobie uzmysłowić różnicę między profesjonalistą, zawodowym fotografem a amatorem fotografii. Pierwszy ma duże doświadczenie, a co za tym idzie wiele zdjęć na swoim koncie wykonanych w różnych sytuacjach. Drugiego cechuje świeżość spojrzenia, ciekawość, zapał, chęć nauki i poznania różnych tajników.

Wymagania

Fotograf, album

Fotograf

Fotograf to osoba profesjonalnie zajmująca się i pracująca w dziedzinie fotografii, ale jednak niekoniecznie. Fotografem nazwać należy każdą osobę, która interesuje się robieniem zdjęć, bo sprawia jej to przyjemność, zatem fotografia jako pewien dział sztuki stanowi dla niej hobby. Wydaje się, że dość często ci amatorzy potrafią zrobić ciekawsze zdjęcia od osób zawodowo zajmujących się tym fachem. Powodem zdaje się, że jest serce, zaangażowanie wynikające z umiłowania tego zajęcia, które pozwala oddać się w zupełności fotografowaniu, nawet jeśli nie jest to naszym zawodem. Technika idzie jednak do przodu i fotografowie starają się czasem ulepszać fotografie poprzez różne dodatki, które często psują ich duszę. Zdjęcie niejako samo w sobie posiada już pewien charakter, który tworzy jego istotę. Kolokwialnie mówiąc, ma pewien klimat, który wszelkie ozdobniki mogą naruszyć. Wszelkie zatem napisy, chwyty w postaci cieniowania na zdjęciach ślubnych niszczą podstawę zdjęcia, pozbawiają go nadrzędnej funkcji jaką jest miłość dwojga.

Album na zdjęcia

Dużą rolę w dziedzinie fotografii odgrywa album. On również buduje pewien klimat i jego forma wraz z kolorystyką i szatą graficzną wpływa na odpowiednie wrażenia oglądającego zdjęcia. I tak dla dziecka nie kupimy albumu brązowego z ciężką okładką, a kolorowy z jakimiś dziecięcymi ozdobami w postaci misiów lub postaci z kreskówek. Najbardziej popularną formą dla tych bardziej wymagających znawców fotografii jest dziś klasyczna wersja albumu, który jeszcze kilkanaście lat temu był wersją podstawową, bo jedyną na rynku – brązowy album z białymi pergaminowymi kartkami, oddzielanymi jedna od drugiej delikatna białą bibułką. To jeden z pierwszych modeli początku XX wieku. Zdęcia były wówczas utrzymane w tonacji sepii, więc kremowy album z ciemnobrązową okładką wkomponowywał się w całość wówczas wydawało się zupełnie zwykłą. Dziś taki album z takimi zdjęciami to pewna konwencja otrzymana w duchu lat 20-tych XX wieku, którą trudno osiągnąć. Ci bardziej zaciekli, choć wprost wymienić należy tutaj środowisko artystyczne osiągają zamierzony efekt. Zwykłym śmiertelnikom dane jest nadal szukanie wymarzonego klimatycznego albumu wśród sterty kolorowego i tandetnego badziewia.