Kwiecień 2, 2011

Historia fotografii

By beata

Historia fotografii

Fotografia jest połączeniem kilku różnych osiągnięć myśli ludzkiej na przestrzeni blisko tysiąca lat.

We wczesnym średniowieczu pracujący na egipskim dworze potężnej dynastii Fatymidów, arabski matematyk Ibn al-Hajsam opracował podstawy optyki i wynalazek zwany Camera obscura, pierwowzór aparatu fotograficznego.

Albert Wielki (1193-1280) filozof, scholastyk i teolog, zajmujący się także alchemią odkrył azotan srebra – sól kwasu azotowego i srebra, obecnie używany  do otrzymania substancji światłoczułej – bromku srebra.

Georges Fabricius (1516-1571) wynalazł chlorek srebra, Daniel Barbaro opisał przesłonę fotograficzną (regulującą wielkość otworu na drodze strumienia światła), a ponad 100 lat później, w 1694 r. Wilhelm Homberg odkrył efekt fotochemiczny, czyli proces przyciemniania niektórych związków chemicznych przez światło.

Pierwszą trwałą fotografię na wypolerowanej cynkowej płytce pokrytej asfaltem syryjskim, wykonał w 1826 r. francuski fizyk Josepf Nicéphore Niépce. Uznawany jest za jednego z wynalazców fotografii wraz z Louis Jacques’em Daguerrem.

Niépce od młodości interesował się chemią i fizyką, w 1816 r. rozpoczął eksperymenty nad utrwaleniem obrazu otrzymywanego w camera obscura. Jako podłoża używał początkowo papieru, metalowych i kamiennych płytek. Udało się dopiero z asfaltem syryjskim, który w miejscach wystawionych na działanie światła twardniał, a z miejsc nienaświetlonych pozwalał się zmyć olejkiem lawendowy, dając w konsekwencji negatyw obrazu.

Po wielu próbach, używając metalowej płytki, udało się uzyskać pierwszą trwałą fotografię, przedstawiającą widok z pracowni  Niépce w Le Gras koło Chalon. Nie wiadomo ile czasu naświetlana była pierwsza fotografia, mogło to trwać od 8 godzin do nawet 3 dni. Bazując na odkryciach Johanna Heinricha Schulza z 1724 r., zmieszał chlorek srebra z kredą, ciemniejącą po naświetleniu.

W 1827 r. spotkał malarza i scenografa Louisa Jaquea’a Daguerre, zainteresowanego nową techniką. W 1829 r. weszli w spółkę w celu udoskonalenia metody, niestety Niépce zmarł nagle w 1833 r. na atak apopleksji. Pięć lat później Daguerre udoskonalił proces odkrywając, że wystawiając najpierw srebro na działanie par jodu przed ekspozycją, a po zrobieniu zdjęcia na opary rtęci, można uzyskać obraz utajony – negatyw, ogłosił publicznie wynalazek fotografii, zwanej od jego imienia dagerotypią.

Topics: historia |

« | Strona Główna | »